Aston Villa, authenticiteit en nostalgie op Villa Park

Bikkelen op de Veenschappen in Erica
13 maart 2017
Supporters gezocht
16 maart 2017

Aston Villa, authenticiteit en nostalgie op Villa Park

Je woont in Nederland, maar volgt en bezoekt al jaren een club uit het buitenland. Ferdi Delies schreef er zelfs het boek ‘Up the Villa’ over. Samen met Björn Weustink wordt hun club Aston Villa FC in Engeland regelmatig bezocht. Het verhaal over twee supporters die hun liefde verklaren aan ‘The Villans’ uit Birmingham.

De liefde voor de club
‘In 1999 bezocht ik mijn tante in Birmingham, overigens de enige keer dat ik voor haar naar Engeland ben gekomen. Villa speelde thuis tegen Everton en won met 3-0. Maar het was niet de uitslag die het hem deed. De façade van The Holte End en de Trinity Road Stand (die toen nog bestond) en de authentieke kleuren Claret & Blue. Ik was opslag verliefd en die liefde werd erger en erger. Mijn gezin staat absoluut op nummer 1. Maar Villa beheerst mijn leven wel’, aldus Delies over het ontstaan van de liefde voor zijn club.

Bij Weustink is deze eigenlijk ontstaan tijdens zijn allereerste bezoek aan Villa Park in april 2012. Na al een aantal Engelse wedstrijden te hebben bezocht, veranderde die zaterdag eigenlijk alles. ‘De pre-match pint in The Adventures pub, de wandeling naar het stadion onder de fly-overs van de A38, langs een kerk en daarna de façade van de Holte End. Dan moet je heel goed je best doen om daar niet voor te vallen. Overal leeuwen op hekken en deze waren allemaal claret and blue.’

Zijn eerste wedstrijd was tegen Sunderland op ‘North Stand’. Weustink: ‘Toen ik binnen kwam was het zicht dus opnieuw overweldigend. De Holte End en de Trinity Road stand zijn echt geweldige tribunes. De wedstrijd moest nog beginnen, maar toen wist ik al dat ik dat allemaal had gemist bij die andere clubs. Hier moest ik zijn als ik weer naar Engeland ging. Uiteindelijk speelden Villa en Sunderland een belachelijk slechte wedstrijd en wilden de Villafans manager Mc Leish kwijt. Toch was die dag alles heel overweldigend en moest ik gewoon terugkomen’.

Mooiste overwinning
Delies: ‘De overwinningen op Birmingham City doen het altijd goed, maar sinds 2015 is dat absoluut de 2-1 overwinning op Liverpool in de halve finale van de FA Cup op Wembley. Wat een escalatie was dat! Sinds 1957 heeft Villa deze oudste en mooiste Cup niet meer gewonnen en ik had nooit verwacht dat ooit mee te mogen maken, om alleen al in die befaamde FA Cup Final te staan.  Ben ook bij de finale geweest, maar die verloren we kansloos van Arsenal’.

Volgens Weustink was het de uitwedstrijd tegen Norwich City in mei 2013. ‘Villa won die dag door twee doelpunten van Gabby Agbonlahor. Gabby scoorde zijn laatste doelpunt in de 87e minuut en dit betekende dat Villa veilig was. Oude mannen en jonge gasten die elkaar in de armen vlogen en hier en daar een traan. Mooi om te zien hoe de fans meeleefden die dag. Daarna hebben we nog een geweldige avond gehad in één van de pubs in Norwich. Daar heb ik kennissen gemaakt die ik nog regelmatig spreek. Het was dus niet alleen de wedstrijd maar het gehele plaatje. Alles klopte die dag’. Ook de FA-Cup finale gaat bij Weustink de boeken in als mooie herinnering. Helaas voor hem werd deze verloren, maar met zoveel fans op Wembley te zijn geweest is wel heel special. ‘Het volkslied, de passie op de tribunes en de gelatenheid na de wedstrijd horen er ook allemaal bij’.

Supporters
‘Een tikkeltje on-Engels in de West Midlands, maar hondstrouw’ zo omschrijft Delies de supporters van Aston Villa. ‘Zeker de away-supporters zijn 1 van de beste van Engeland. Zelfs in de Championship vullen we elk uitvak met speels gemak. Een Villafan maakt sinds het vertrek van Martin O’Neill 7 dramatische seizoenen door, teleurstelling op teleurstelling. Maar de Villafans blijven komen. De club zit echt diep in de mensen’.
Villa Park is echt een voetbalstadion die nu zo snel aan het uitsterven zijn. ‘Ik ben natuurlijk niet de juiste persoon om het te zeggen, maar het is absoluut 1 van de mooiste stadions ter wereld. Als Villa Park niet in je top 10 voor komt kun je beter maar een seizoenkaartje in de Amsterdam Arena nemen. Dan ben je niet voor het pure voetbal geschikt’.

Volgens Weustink is het verschil groot tussen Villa thuis en Villa uit. ‘Het uitpubliek is echt geweldig. De banter met andere supporters is echt subliem. Heb nu meerdere awaydays meegemaakt en die waren allemaal super. De uitslag van de wedstrijd was vaak de enige smet op de dag. Over het algemeen is het uitpubliek best netjes maar sommige wedstrijden, zoals afgelopen december tegen Leeds, dan is de sfeer ineens toch anders. Die betreffende wedstrijd gingen de plafondplaten eruit onder de tribunes van Elland Road en werden er meerdere mensen van het vak gehaald. Dat zijn echter wel uitzonderingen want over het algemeen is Villa de nettere club van Brum’.

Clubmensen
Veel Villafans zullen volgens Delies met mensen als Paul McGrath op de proppen komen als ze het over clubmensen hebben. Liever noemt hij Ian Taylor als de grootste clubman. ‘Hij speelde ook mee in mijn ‘debuutwedstrijd’ en scoorde zelfs. Lee Hendrie, Tony Morley, Ken McNaught en Stan Collymore horen ook in dat rijtje thuis. Maar zeer zeker ook de oude voorzitter Doug Ellis. Er is altijd veel kritiek op hem geweest, maar lijkt nu zo’n 380 jaren oud te zijn en zit nog zo vaak hij kan in de kou op Villa Park’.

Bij Weustink ligt dat anders. ‘Omdat ik Villa nog niet zo heel lang volg kan ik daar weinig over zeggen. Via Twitter volg ik wel mensen als Peter Withe (de doelpuntmaker in de Europacup 1 finale in de kuip in 1982), Stan Collymore en Paul Mc Grath’.  Hij vervolgt: ‘Voor mezelf is echter Gabby ook een man van de club. Veel Villans zullen dat niet met me eens zijn. De laatste seizoenen speelt hij weinig en niet meer op zijn top en hij komt veelal negatief in het nieuws. Vrouwen, drank, je weet wel hoe dat gaat met Engelse spelers. Toch blijft hij voor mij wel een belangrijke clubman. Een speler die altijd op Villa Park heeft gespeeld’.

Verliefd
‘Een echte Engelse club in een grote stad’ dat kan je verwachten als je Villa Park bezoek volgens Weustink. ‘Als je puur naar het stadion en de omgeving kijkt dan is er volgens mij geen betere ervaring denkbaar. Ga je voor het voetbal dan kun je op dit moment beter naar een andere club gaan. En qua support is het op dit moment weer zeer kritisch. Begin van het seizoen zat iedereen in de flow en werd promotie verwacht. Als je dan opnieuw afglijd naar de gevarenzone dan wordt je daar natuurlijk niet vrolijk van’. Delies vult aan: ‘Je moet bang zijn dat je niet verliefd wordt. Ik heb in die jaren veel mensen naar Villa Park mogen nemen. Aardig wat mensen worden fan maar houden allemaal sympathie voor de club er aan over. Dat kan ook niet anders. Dus als je vatbaar bent voor authenticiteit en nostalgie. Pas dan maar op!’

The Championship
‘Het Bevalt me stiekem uitermate goed’ zo vertelt Delies. ‘Ik was die 5-0 nederlagen bij de Manchester City’s van deze wereld, en de paar honderd euro die je dan weer lichter bent, wel beu. Maar nu het ook in de Championship slecht gaat wordt het allemaal wel erg triest’.

Als voorzitter van een officiële supportersvereniging woont Delies periodiek een vergadering bij waar mensen uit de hoogste regionen van de club bij aanwezig zijn.’ Het schijnt dat we volgend seizoen wel moeten promoveren omdat we dan in de problemen komen met financial fair play. Maar ik kan zelf eigenlijk best gelukkig worden in de Championship. Als Villa maar Villa blijft, gewoon dezelfde club blijft waar ik in 1999 op verliefd werd. Dan vind ik het wel best. Ik heb een seizoenkaart en als werk & gezin het toelaten dan blijf ik hem gewoon verlengen. Of we nou tegen Chelsea of Gillingham spelen, dat maakt me eigenlijk niets uit.’

Natuurlijk is degraderen het ergste wat een club kan overkomen, maar de Championship is wat Weustink betreft wel de echte Engelse competitie. ‘Daar waar het geld nog net iets minder belangrijk is en de fans weten waar ze staan. Waar geen hordes met toeristen uit Azië, Amerika of waar dan ook lopen met hun selfiesticks en je dus tussen de echte fans staat.’

The Dutch Lions
De official Lions Club, supportersclub van Villa is een soort overkoepelende netwerk van supportersclubs over de hele wereld. ‘Villa heeft meer dan 100 officiële supportersclubs op deze planeet en wij zijn 1 van hen. Simon Robb, een maat en nog steeds member, is dit in 2006 begonnen en al snel deden we het met ons 2-en. Door tijdgebrek heb ik de rol als chairman van hem overgenomen’ aldus Delies. ‘Deze supportersclub biedt leuke zaken voor clubs als wij en members. Behalve voorrang in het verkrijgen tickets wordt er van alles georganiseerd waaronder een jaarlijkse wedstrijd op Villa Park tegen oud-spelers. Ook worden we goed geïnformeerd door de club over wat er precies speelt binnen de club.’

Wedstrijden
‘Ik probeer zo veel mogelijk wedstrijden te zien maar de teller stopt bij mij vaak op 4 keer’, zo vertelt Weustink. ‘Daarvan probeer ik dan twee keer naar Villa Park te gaan en twee uitwedstrijden mee te pakken. Dit seizoen ben ik alleen nog maar naar Leeds uit geweest en ik kan dan ook niet wachten om in maart naar Villa – Sheffield Wednesday te gaan. Daarna staat de wedstrijd tegen blues nog op het programma. Die wordt op 23 april gespeeld.’ Of hij dan nog een keer gaat weet hij nog niet. ‘Mijn vrouw wilde in mei nog een weekendje weg en ik weet wel een leuke bestemming’, aldus een lachende Weustink.
Delies heeft al enkele jaren een seizoenskaart. ‘Toevallig heb ik deze pas verlengd. Hierdoor zie ik wat minder awaygames, dit seizoen tot dusver 3. Tot nu toe lukt het om ongeveer 70% van de thuiswedstrijden te bezoeken.’

Up the Villa
Het idee om het boek te schrijven lag er al heel lang. Delies: ‘In de eerste plaats voor mezelf om zodoende al die herinnering op schrift te hebben en een boek schrijven is altijd al een jongensdroom geweest. Ik ben er zeer trots op, heb dankzij het boek veel leuke dingen beleefd en ook super fijne reacties gehad. Toch staan er wat mij betreft te veel foutjes in en dat is jammer. Ervaren schrijvers vertellen mij dat dit in elk boek wel het geval is, maar ik vind het iets teveel geworden. Het boek bevat niettemin ruim 400 bladzijdes die gaan over mijn eigen ervaringen, anekdotes maar ook de hele geschiedenis van de club passeert de revue. Grotendeels wordt de teloorgang naar de degradatie van vorig seizoen ook beschreven.’ Volgens Weustink is het boek zeker een aanrader voor iedereen die het Engelse voetbal een warm hart toedraagt. ‘Als dit een boek bijvoorbeeld van een Everton, Stoke of Notts County supporter was geweest dan had ik hetzelfde gezegd. De beleving en betrokkenheid die in dit boek naar voren komt is echt geweldig. Up the Villa!’

Tot slot
‘Zoals gezegd maakt het niveau waarop we spelen me niet eens zo gek veel uit’, zo vertelt Delies. ‘Maar ik smacht wel weer naar de tijd waarin we weer wat vaker verwend zullen worden op Villa Park. Wij Villafans verdienen nu toch echt weleens een paar overwinningen.’

Weustink hoopt dat Villa onder de nieuwe eigenaar geen tweede Chelsea of Man City wordt waar je straks struikelt over de selfiesticks. Verder is Villa helemaal geweldig en omdat ik nu een aantal jaren ga heb ik ook bekenden en zelfs vrienden in Birmingham. Alle dagen heb ik contact met Engelsen jongens over Villa en dat maakt de betrokkenheid bij de club groter en groter. Daarnaast is er ook heel veel contact in de Dutch Lions app dus eigenlijk ben ik alle dagen wel met Villa bezig.’

Het terugkomen op Villa Park is voor beide jongens altijd een soort van thuiskomen. En dat hopen ze de komende jaren dan ook nog vaak te doen. Of het nu in de Premier League of in de Conference is, Villa zit er nu eenmaal in en dat gaat er ook niet meer uit.

 

 

 

Peter Möhlmann
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie