FC12.nl in Panenka Magazine
20 februari 2017
Schrijf je mee? (Verhalen / columns gezocht!)
23 februari 2017

Gastcolumn: ‘Echt gras’

Vorige week bezocht ik een training van VV Drenthina in Emmen. De eerste selectie van trainer Gerrie Benes was onder gure omstandigheden hard aan het werk om zich voor te bereiden op de wedstrijd tegen de Leeuwarder Zwaluwen. Tikkende voetbalschoenen op de bevroren grond trotseren de koud waarbij de spelers goed ingepakt zijn. Het veld was keihard, maar je hoorde de spelers niet klagen. Veel lol en fanatieke acties. Echter, het trainen onder die omstandigheden is relatief vaak de aanleiding voor blessures.

Ik kan me nog goed herinneren dat ikzelf, vroeger, op een bevroren en besneeuwd veld trainde. Een week erna kon ik de klok erop gelijk zetten dat ik weer liesblessure had opgelopen. Vaak waren we met een klein groepje omdat een aantal spelers toevallig die avond andere bezigheden had. Wanneer de temperatuur weer wat verdraagzamer werd, werd de groep logischerwijs ook groter.

Tegenwoordig heb je kunstgrasvelden waar men op traint wanneer het een beetje koud begint te worden. Logisch, het veld is veel zachter, maar eigenlijk is het niet eerlijk. Een training verloopt toch anders. Je kunt wedstrijdgerichter trainen en hierdoor beter voorbereiden. Waar de ene ploeg op een hard veld lichter traint om op de wedstrijddag überhaupt met elf spelers te kunnen starten, traint de andere ploeg ontspannen op een grasveld vol zwarte korrels. Eigenlijk is het competitievervalsing.

Ook de media stortten zich deze week volop op de kunstgrasvelden. Zo kopte men ’s morgens ‘Rubberkorrels op kunstgrasvelden mogelijk toch risicovol’ om vervolgens een paar uur later het bericht aan te passen in: ‘Sportvelden met rubberkorrels zijn veilig’. ‘Is er dan zo weinig nieuws te melden?’ Nu weten we nog niet waar we aan toe zijn. ‘Roept iedereen maar wat?’ Je zou het bijna denken. Er schijnt een proef te zijn uitgevoerd met zebravisjes, die het uiteindelijk niet hebben overleefd of ander gedrag vertoonden. De eerste Drentse clubs hebben inmiddels hun kunstgrasvelden ook al afgesloten.

Een paar jaar geleden bezocht ik een wedstrijd in het amateurvoetbal op kunstgras. Je ziet toch een ander spel. Minder slidings i.v.m. brandplekken, niet de heerlijke geur van vers gemaaid gras en een bal die veel sneller rolt. Uiteindelijk werd de wedstrijd halverwege de tweede helft gestaakt omdat een speler bleef haken en vervolgens zijn been brak. Dit was kort mijn kennismaking met het kunstgras.

Laten we gewoon op echt gras gaan spelen en het voetbal hierdoor optimaal tot zijn recht laten komen. Wat is er mooier dan spelers die onder de modder van het veld lopen, de graspollen die door de lucht vliegen en de geur van pas gemaaid gras. Geen plastic grasmat met graskorrels die wel / niet schadelijk zijn. Op die manier kunnen alle ploegen zich op een eerlijke manier voorbereiden en wordt pas op het veld bepaald wie er gaat winnen..

En Drenthina, dat verloor helaas met 2-1 van de Leeuwarder Zwaluwen.

De hangende spits

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie