Een bakkie pleur en gouden rakkers bij Sc Angelslo

Herman Wubbels al veertig jaar bij ‘de Boys’ uit Zwartemeer
23 februari 2017
Veel leuke wedstrijden in ZO Drenthe!
2 maart 2017

Een bakkie pleur en gouden rakkers bij Sc Angelslo

Het is zaterdagmiddag, even na enen. Het is waterkoud en het miezert buiten. De weersverwachting belooft niet veel goeds. Met enige twijfel stap ik toch in de auto om het sportpark van SC Angelslo in Emmen te bezoeken. Vanmiddag speelt de thuisploeg tegen de koploper VV FDS uit Havelterberg.

Bij binnenkomst wordt ik vriendelijk begroet door twee dames die mij vertellen dat er vandaag geen entree gevraagd wordt. Echter zou ik de club wel kunnen steunen door lootjes te kopen. Aangezien ik geen kleingeld bij me heb, besluit ik om eerst een bak koffie te halen om later alsnog lootjes te halen.

SC Angelslo speelt sinds tien jaar haar wedstrijden op het vernieuwde sportpark “Meerdijk Noord”. Een ruime kantine met daarin een behoorlijke bar en een mooie inrichting. Hoewel mijn voorkeur uit gaat naar cult-kantines, moet ik zeggen dat de opzet van dit clubhonk, met uitzicht op het hoofdveld, mij in positieve zin bevalt. Het sportpark is door een overeenkomst met de gemeente van de club zelf. Het heeft één kunstgrasveld en vijf ‘gewone’ voetbalvelden.

Man van de club
Ik raak in gesprek met één van de vrijwilligers achter de bar. Op het kantinerooster staat: ‘Knabbel en Babbel’. Deze vrijwilliger loopt al meer dan 45 jaar bij de club, maar is inmiddels woonachtig in Klazienaveen. ‘Ik ben nu eenmaal een man van de club, dus blijf ik hier gewoon komen’ aldus de opgewekte barman. Mijn ogen dwalen af naar een gigantisch beeldscherm waar de E-Divisie FIFA 17 op wordt uitgezonden. Veel animo heeft het scherm niet, ik zie enkel mensen, onder het genot van een gouden rakker, met elkaar in gesprek.

Vlak voordat ik naar het veld loop besluit ik, zoals afgesproken, om nog even een paar lootjes te halen. ‘Er wordt ons vaak gezegd dat men terugkomt om alsnog te kopen, maar er komt er zelden van’ zo wordt mij verteld. ‘We hopen dat je een prijs wint’. Dat zou toch veel goedmaken met deze waterkoude temperatuur.

Weinig publiek
Eenmaal een plekje langs het veld te hebben gevonden, worden de opstellingen voorgelezen. De pupil van de week maakt zijn wonderschone goal en de wedstrijd gaat beginnen. Veel lange halen en de nodige overtredingen typeren vooral de eerste helft. FDS is vele malen beter. De supporters staan enkel onder het grote afdak voor de kantine. Ik denk dat er ongeveer vijftig bezoekers zijn deze middag. Een matig aantal voor een vierde klasser. De spelers zoeken met een 0-2 ruststand de kantine op.

 

Ik besluit om nogmaals een bak koffie te halen, al bestelt een man naast mij ‘een bakkie pleur’. De kantine is inmiddels iets voller gelopen. Op de achtergrond varieert de muziek van ‘Helemaal naar de kloten’ van de Partysquad tot ‘Ik leef niet meer voor jou’ van Marco Borsato. Een mooie mix voor een kantine.

Wanneer de tweede helft begint besluit ik me te mengen in het publiek van de thuisploeg. ’Het is geen hoogstaand voetbal, maar toch beter dan de vorige wedstrijden’ hoor ik om mee heen. De sfeer op het veld is grimmig. Toch geeft de thuisploeg niet op. Als snel staat het 0-4 voor de koploper. Wanneer er een fikse overtreding wordt gemaakt op een speler van de gasten, wordt vanaf de kant geschreeuwd dat hij zich zo aan moet stellen. ‘Hey nr. 12… Oppassen hè, geen kaarten aannaaien’.

Een supporter van de thuisploeg vertelt mij dat de keeper van het eerste elftal twee jaar geleden nog veldspeler was en dat de club in het verleden enorme gloriejaren heeft gekend. Weliswaar op de oude locatie. ‘Toen hadden we twaalf elftallen en meer dan zeshonderd leden, nu zitten we op ongeveer 350.

De tweede helft verandert qua spel niet echt en uiteindelijk wint FDS met 0-7. Na nog even de winnende nummers van de verloting te hebben gezocht, besluit ik, helaas zonder prijs, huiswaarts te keren.

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie