FC Klazienaveen 7 pakt laatste strohalm dankzij Roy!

EMMS kansloos in Dalen
26 maart 2018
FC Klazienaveen wint van koploper Bedum
26 maart 2018

FC Klazienaveen 7 pakt laatste strohalm dankzij Roy!

Kappie’s sterrenensemble begon aan het seizoen met maar 1 doel: de titel. Na een prima bekercampagne en een uitstekende seizoensouverture tegen Valthermond leek die droom waargemaakt te kunnen worden. Een half jaar later kan geconcludeerd worden dat die droom er eentje met enorme hobbels geworden is.

Desondanks is er nog 1 iemand die gelooft in de titel: Kappie. Iedere avond voor het slapen gaan, vertelt hij aan zijn kleine Justin over de komende titel van FC Klazienaveen 7. Kappie wordt vaak verguisd om zijn tactisch falen, maar had het in de kraker tegen Zwartemeerse Boys uitstekend neer gezet. En dat door maar 1 iemand belangrijk te maken: Roy Posthuma.

Roy Posthuma zag op 19 juli 1985 het levenslicht. Als kind van een sportieve vader en moeder kreeg hij het voetbal met de paplepel ingegoten. Op 1 september 1993 werd hij lid van v.v. Klazienaveen en doorliep hij alle jeugdelftallen. Tijdens de gloriejaren aan het begin van het millennium wist hij als een van de weinige exponenten van de jeugdopleiding door te dringen tot de 1e selectie. Na enkele degradaties maakte Roy de wederopstanding mee van het vlaggenschip. Ondertussen is Roy, het zij kortstondig, topscorer geweest in de 3e klasse.

Nadat de sleet er enigszins op kwam, nam Roy een sportieve beslissing in dienst van de vereniging. Veel spelers die afscheid nemen van het 1e elftal, hangen de schoenen aan de wilgen of glijden meteen af naar de krochten van de vereniging; een lager elftal. Roy niet. Roy stelde zich dienstbaar op en bracht zijn ervaring over aan jonge jongens in het 2e elftal. Ook hier kende Roy wederom de nodige successen, met waarschijnlijk een nog nooit eerder vertoonde galavoorstelling in Leeuwarden bij Leovardia als hoogtepunt.

Na vele jaren prestatief voetbal heeft Roy er voor gekozen om eens met zijn ietwat minder getalenteerde vrienden te voetballen. Dé grote Roy Posthuma is nu wekelijks te zien in het 7e elftal. Criticasters durfden te beweren dat Roy zich moeiteloos aangepast had aan het erbarmelijke niveau van zijn vrienden, maar op 24 maart 2018 tegen Zwartemeerse Boys, op het uiterste hoekje van sportpark De Planeet te Klazienaveen stond hij op. Roy Posthuma.

Kappie had bedacht om Roy van het middenveld te halen en als laatste man te posteren. Om Roy nog meer te prikkelen, kreeg Roy ook de aanvoerdersband toebedeeld. Hemel wilde lollig doen en schoof Roy de regenboogband toe. Lachen was vandaag verboden bij Roy. Geen tijd voor geouwehoer en vol concentratie richting de kraker tegen ‘De Boys’.

Bij de toss beloofde de aanvoerder uit Zwartemeer plechtig om er geen schoppartij van te maken. Niets bleek minder waar. Zoals het bij een derby en een kraker om de bovenste plaatsen hoort, gingen de grensbewoners er voor volk en vaderland in. Arbiter Albers kon de borst nat maken, maar sloeg zich er goed doorheen.

Het zevende nam het initiatief en liep lekker te voetballen. Een volley vanaf randje 16 werd door Roefie rakelings naast geschoten. Vervolgens werd Maurice Post door de andere Post weggestuurd. Post leek op weg naar de 1 – 0, maar werd dusdanig door de doelman gehinderd dat Albers tot een penalty besloot. Nadat er maar geen einde aan de protesten kwam, besloot de arbiter tot een rustperiode en konden beide partijen even van het lentezonnetje genieten.

Post had een minuut of wat de tijd gekregen om over zijn hoek na te denken en schoot na de hervatting de 1 – 0 tegen de touwen. Klazienaveen voetbalde prima en bleef kansen creëren. Aan de andere kant werd, met dank aan defensieve leiding van Posthuma, amper iets weggegeven. Eenmaal moest doelman Bruinewoud gestrekt naar de hoek. Via de paal wist hij de bal corner te koppen. Tot zover werd vrij weinig van de koploper vernomen.

In de 2e helft een onveranderd spelbeeld. Klazienaveen bleef aandringen, maar had moeite met de afronding. Roefie weet in 2018 nog steeds niet af te werken met zijn doelpuntencomplex, Slagter faalde 1-op-1 en Alberts schoot de bal voor leeg doel richting Purit. Een vriendelijk verzoek aan Richard en JP om de bal deze week van het terrein te halen.

Toch zou de dikverdiende 2 – 0 er komen. Marc Post, die centraal achterin onder de vleugels van Roy opleefde, wist met een prachtige pass Buurs te bereiken die op zijn beurt Richard Sok vrijspeelde. Verdediger en keeper knalden op elkaar, waardoor Sok de bal in een leeg doel kon tikken. Voor velen is het een koud kunstje, maar bij Sok weet je het maar nooit. Tergend langzaam rolde de bal over de achterlijn en kon er gejuicht worden voor de 2 – 0. Even later gooide Klazienaveen het duel in het slot. De fantastisch spelende Roy Posthuma zag de ruimte achter de defensie en stuurde blanke Keniaan Sok weg. Allesbehalve soepel omspeelde Sok de doelman, kwam met de benen op de loop en wist net voor de achterlijn andermaal de bal in het doel te tikken. 3 – 0.

Voldaan liep Roy Posthuma richting kleedkamer. Klusje geklaard. Niet gezweet. Knieën nog schoon. Voor de vorm even douchen. Los gaan op Snollebollekes. Kampioenschap in eigen hand.

Vervolgens ging Roy nog even het laatste half uur van het eerste kijken. Na een 0 – 1 achterstand, werd onder het toeziend oog van El Peludo een 2 – 1 overwinning over de streep getrokken. Het kan geen toeval zijn, dat ook hier de aanwezigheid van Posthuma van positieve waarde was.

Volgende week mag Klazienaveen opnieuw aantreden tegen De Boys. Ongetwijfeld zullen de messen geslepen worden en zal Klazienaveen vol aan de bak moeten om Kappie’s droom waar te kunnen maken. Het hele elftal hoopt ondertussen dat mini Roy nog even een weekje rustig bij Sandra blijft zitten.

Roy Posthuma.

Wat een grootheid.

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie