Door de ogen van Bertjan Smit: EHS ’85 – FC Ter Apel ’96

Samenvatting Alphense Boys – Hoogeveen
1 september 2019
3 J’s helpen ZZVV langs MSC
2 september 2019

Door de ogen van Bertjan Smit: EHS ’85 – FC Ter Apel ’96

Vroeger was dit Emmerschans tegen STA geweest. Waarbij ze in Emmerschans misschien nog weleens terugdenken aan het seizoen waarin de ploeg uit Ter Apel in de laatste wedstrijd van het seizoen thuis werd verslagen en Emmerschans zodoende op de platte kar rond reed en niet STA. Legende Harry Kort heeft het er nog weleens over dat hij Harris Huizingh in die wedstrijd compleet neutraliseerde. Tegenwoordig is EHS’85 – FC Ter Apel’96 en de namen Kort en Huizingh stonden niet op het afwezige wedstrijdformulier. Ook de score was anders; 2-10.

Nou zou je afgaande op het resultaat de simpele conclusie kunnen trekken dat het een makkelijke overwinning was. Dat klopt. Toch was het voor Ter Apel een meer te bepraten wedstrijd dan voor EHS’85. Nog voordat de wedstrijd begon was het mij al duidelijk dat de zwakste schakel van EHS keeper Mark Hoving zou zijn. Niets ten nadele van Hoving, hij had ook kunnen zeggen “ik keep niet”, maar het is niet een eerste keeper. Bij enige cleverheid had elk geplaatst schot een goal kunnen zijn. Kunnen, want cleverheid is niet aan Ter Apel besteed. Met Daniel Manning hebben ze een voetballer die bij Hoogeveen waarschijnlijk beter spel gewent was. Hij deelde zelf ook in de malaise door soms te opzichtig het spel te vertragen. Tegen een ploeg waarbij je met snelle balcirculatie tot die momenten kunt komen om met een schot Hoving te passeren. In de eerste minuut ging zo’n schot van Patrick Bults nog tegen de lat. Het kat-en-muisspel werd na 6 minuten spelen beloond met de 0-1 via de praatgrage maar niks vertellende Emiel Seigers. De euforie van de voorsprong moest blijkbaar nog indalen, want na de aftrap liet de beste speler van EHS’85 de complete verdediging zijn hakken zien en kon alleen keeper Rudy Bergman nog redding brengen. De naam van de grootste kwaal voor geheel Ter Apel was Boy Mestemaker. Klein van stuk, maar groot van daden. Mocht hij bij Ter Apel gespeeld hebben in deze wedstrijd had hij vanuit zijn discipline de score verdubbeld. Na de 0-2 door Manning is Mestemaker na een combinatie met Andrej Alilovic moest de rentree-spelende Ron Kuper redding brengen. Twee minuten later is het weer Mestemaker die van zich laat spreken. Frivool als een gazelle danst hij langs tegenstanders en degradeert ze tot poppenspelers. Alleen was het jammer voor hem en zijn ploeggenoten dat allereerst zijn voorzet niet op waarde (kan) worden geschat en ook scheidsrechter Roos niet floot voor een strafschop. Jordy Weggemans maakte uit zijn eerste kans daarentegen de 0-3. Diezelfde Weggemans leidde ook weer een mogelijkheid voor Mestemaker in, maar daar kwam alleen een corner uit. Na 21 minuten stond het 0-4 door Jeroen Schoonbeek die afrondde uit de voorzet van de prima mee op gekomen back Jasper Jalving. Zou je dan in dit scorend tempo doorgaan zouden de bezoekers 16x scoren. Dat dit niet gebeurde had de ploeg van trainer Koen Feijen geheel aan zichzelf te wijten. Daar waar er situaties genoeg waren door de bal 1x te raken en tegenstanders zodanig uit positie te spelen dat men of een schietkans of vrije positie had werden nagelaten. Zo kreeg men tig vrije trappen rond en om de 16. Alleen Manning scoorde uit zo’n vrije trap. Die van Bults waren zeer ondermaats. Zo blijft het bij rust een magere 0-5. 

Na rust is er direct weer een vrije trap voor Ter Apel en direct stelde Bults zich weer achter de bal en weer met hetzelfde resultaat. Vlak daarna stond het ineens 1-5. De thuisclub scoorde. Met een prima goal ook nog. Jordy Veninga had geen controle over de bal en Mestemaker strafte dat met zijn snelheid af. Daarbij was hij, in tegenstelling tot collega Seigers aan de andere kant in de eerste helft, niet zelfzuchtig en legde hij prima breed op Alilovic die binnenschoot. Nog nagenietende valt ook alweer de 1-6 door Seigers. Alsof hij een statement wilde maken. De 1-7 viel er snel achteraan door Schoonbeek. Hoving liet een goede reflex zien en voorkwam een goal en net voor het eerste kwartier van de tweede helft voorbij was hoopte de club van trainer Henk van Klinken nog op een strafschop. In plaats daar van kreeg men een vrije trap tegen voor buitenspel. In het kwartier daarna was het aan beide kanten wisselen geblazen voordat er weer iets noemenswaardig gebeurde. Zo bezorgde Hoving Bults waarschijnlijk hoofdpijn, want hij redde diens inzet. Het laatste kwartier was net aangebroken toen de 1-8 viel na een opgezette aanval via invaller Dennis de Roo. Manning was verantwoordelijk voor de 8e. Een gelijkspel zat er niet meer in, maar Mestemaker toonde nogmaals zijn kwaliteiten. Was het bij de eerste goal van EHS Veninga die mist inging, nu liet Jalving zich de kaas van het brood eten. Ook alle andere die Mestemaker tegenkwam  deerden hem niet Bergman incluis zodat een kleine 10 minuten voor tijd de 2-8 op het scorebord stond. De laatste voetnoten waren voor de bezoekers. Eerst kreeg Seigers een vrije trap om niks, maar moest toch nog even klagen. Daarna werd er nog twee x gescoord. Eerst maakte Manning uit een pass van Bults er 2-9 van en het slotakkoord was van Schoonbeek. Hij had de twijfelachtige eer voor de 10e goal. Scheidsrechter Roos floot daarna direct af. Een goede beslissing.

De jeugdige ploeg van EHS’85 gaat op deze wijze een moeilijk seizoen tegemoet. Ivo Bos was als stamoudste niet de man waarmee je grote wedstrijden gaat winnen. Toch is er potentie met als parel natuurlijk Mestemaker. Hopelijk krijgt hij in de loop van het seizoen enige ondersteuning. Voor Ter Apel is het zaak om meer tot voetbal te komen. Schijnbaar kan dat wel getuige een 5-3 overwinning midweeks tegen Drenthina. Of het genoeg is voor de stap naar de tweede klasse? 

LATER. 

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie