Door de ogen van Bertjan Smit: vv Sleen – vv Sweel

Stuur wedstrijdverslagen naar FC12 Magazine
16 februari 2020
SC Angelslo zonder punten uit Winschoten
18 februari 2020

Door de ogen van Bertjan Smit: vv Sleen – vv Sweel

Indian summer-achtige temperaturen bij herfstachtige omstandigheden in de winter van 2020, terwijl de lente voor de deur staat. Crowded House; eat your heart out. Storm Dennis zorgde er voor dat er zondag vrij veel wedstrijden geen doorgang vonden. Sleen was een uitzondering. Iets wat mij lichtelijk verbaasde. Of zal men bij Sleen gedacht hebben dat Sweel verzwakt zou zijn doordat een paar spelers op wintersport waren. Dan hebben ze gegokt en verloren. In een levendige derby ging Sweel er uiteindelijk met de volle buit vandoor: 3-6.

Veel wind dus en vlagerige regen. Zware omstandigheden die het veld wel degelijk bemerkte, want elke bal die uit de lucht kwam viel praktisch dood neer. Terwijl pupil van de week Simon ter Veen de eerste actie voor zijn rekening nam moest scheidsrechter Harmjan Drost eerst nog terug naar de kleedkamer om zijn notitieboekje te halen. Bijna vanuit de sprong over de ketting floot hij voor het begin. Een begin wat na 57 seconden zo waar een voorsprong had kunnen opleveren voor Sleen. Arjan Goeree was nog niet helemaal bij de pinken. Blijkbaar had hij toen nog geen banaan gegeten. Behalve de weersomstandigheden was het hobbelige veld ook van invloed. Wie ging er daar het beste mee om. Sweel ging in de omschakeling beter om met balbezit dan Sleen. Dat balbezit resulteerde vanaf de 7e minuut tot een aantal kansen. De eerste was voor Kris Manting. Uit de corner van linksback(!!!) Martijn van der Veen kon hij geheel vrijstaand inkoppen. Hij miste. Zo deed hij dat twee minuten later nog eens dunnetjes over. Nu schoot hij bij de tweede paal voorbij. Sleen kwam goed weg, maar ook Sweel, want Justin Scheffer beging een oliedomme overtreding op de achterlijn en zestien-meter lijn. Het was echt kantje boord, maar scheidsrechter Drost stond goed gepositioneerd om de bal er net buiten te leggen. De vrije trap bracht niks. Die van Rick ter Avest 5 minuten later wel. Al lag dat volkomen aan keeper Roy Schepers. Weet niet of hij fan was van Michael Jordan gezien zijn rugnummer, maar door een echte NBA-bal werd het 0-1. Een terechte voorsprong die wederom vijf minuten later alweer weg was. De doeltrap van keeper Jaap Haan was zelfs door de wind gedragen van matige afstand. Jacques Koops sprong hoog en kopte de bal kiezelhard naar voren. Goeree pikte goed op en schoot met rechts binnen: 1-1. Welke ploeg zou daar het meeste voordeel meedoen? Gezien het verdere verloop van de eerste helft overduidelijk die van trainer Jarno Rotgers van de bezoekers. Na 32 minuten werd het 1-2 door Egbert Vugteveen. Uit de corner tikte Manting de bal voor zijn voeten en Vugteveen wist daar wel raad mee. Zo was Manting verreweg het nadrukkelijkst aanwezig deze eerste helft. Zo had hij ook de 1-3 kunnen maken. Dat deed hij niet, maar Ruben Looije wel. Uit een prima opgezette aanval koos Martijn Hilbrands uitstekend de ruimte in de diepte( wel makkelijk weggegeven door de Slener defensie) en werd op maat bediend door Wouter van der Veen. De voorzet van Hilbrands was ook prima en zo kon Looije dus niet achterblijven. Op slag van rust werd het zelfs nog 1-4 door een goal van Vugteveen. Zo was de stormschade voor Sleen wel erg groot.

Die mensen die dachten dat de tussenstand dusdanig was dat men wel kon blijven hangen in de gezellige kantine met dito personeel, kwamen bedrogen uit. Binnen 6 minuten had Sleen de stand teruggebracht tot 3-4, door doelpunten van Ruinemans en Goeree(had hij toen ook al een banaan gehad?). Feit was wel dat de ploeg van trainer Bart Otten weer terug was in de wedstrijd. En dus zo de Zuidenveld-derby weer aantrekkelijk had gemaakt. Sweel kwam in aanvallend opzicht niet verder dan zo’n twintig meter over de middenlijn. Het was voor trainer Rotgers aanleiding om vlak na de vrije trap van Sleen die bijna de gelijkmaker opleverde te wisselen. Hij bracht Arjan Kalsbeek en Vugteveen ging. Vugteveen was kwaad en vroeg “waarom haal je mij er af?”. Heel simpel Egbert, omdat je slecht was en niet meer in het stuk voor kwam. Sleen hield weliswaar de overhand in balbezit, maar van grote kansen was geen sprake. Het alles of niets principe kostte ook veel kracht en zo richting einde werd het moeizamer en moeizamer. Wat betekende dat Sweel meer ruimte kreeg en ook dichter bij de goal kwam. Tien minuten voor het officiële einde van de wedstrijd werd die beslist. Door een ex-Slener ook nog. Hilbrands toverde de mooiste pass van de wedstrijd uit zijn hoed en zette ter Avest met buitenkant rechts vrij. Die haalde genadeloos de trekker over en blies zo de aspiraties van Sleen definitief uit. Sleen was dus geslagen en Sweel kon drie punten bijschrijven. Ter Avest schoot ook nog de 3-6 binnen zodat de marge van de eerste helft er ook weer aan het einde van de wedstrijd stond. Over 90 minuten gekeken een terechte uitslag gezien de kansen. Bewonderenswaardig was de opleving van Sleen, maar de flow, waarover in het programmaboekje werd gesproken, kwam abrupt tot een einde. Sweel daarentegen werd alleen koploper en speelt komend weekend de topper tegen achtervolger KSC. Zo liet de afwezigheid van Clifford Clinton en clubtopscoorder Richard Speelman zich nog niet gelden. Sleen kan komend weekend rustig gaan carnavallen en met het oog op het weer is het wellicht een idee om Sleen-poncho’s te ontwikkelen. 

LATER.

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie