Door de ogen van Bertjan Smit: WKE ’16 – vv Dalen

Jasper Ruinemans, ‘We gaan voor de top vijf met vv Sleen’
30 augustus 2020
Westerwolde boekt degelijke bekerzege op Veelerveen
30 augustus 2020

Door de ogen van Bertjan Smit: WKE ’16 – vv Dalen

De aftrap van WKE '16 - vv Dalen. Foto: Bertjan Smit

Ik heb eerst maar even opgezocht wat de naam van het spelletje ook al weer was. Het scheen dat het 11 tegen 11 gespeeld werd op een uitgelijnd en omzoomd veld waarbij het, volgens een ooit schaars geklede Engelse commentator zo gaat dat op het eind van een wedstrijd de Duitsers altijd wonnen. Hoe het ook zei, om dat spelletje weer te ervaren toog ik deze zondag, bijna 6 maand na de laatste keer (voetbaltechnisch gesproken), naar een sportpark. Aan de noordkant van het bescheiden dorp waar ik woon bezocht ik sportpark Grote Geert(God hebbe zijn ziel) waar zich het epos afspeelde van wat men VOETBAL noemde. I’m back.

WKE – Dalen was voor de beker was voor mij de eerste wedstrijd die ik bezocht in het kader van het nieuwe normaal cq coronaproof klare omgeving en seizoen 2019/20. Zo’n nieuw seizoen was al haperend voor velen, maar ook voor randapparatuur bleek het moeilijk te zijn. Iets met inkt of zo. Maakte niet uit, want de wedstrijd vergoedde veel. Zeker de eerste helft. Vanaf het eerste fluitsignaal van de prima leidende Mark Wever(die mijns inziens hogerop moet) dacht Dalen balbezit te krijgen door direct druk te zetten. Het was ook de enige x dat ze dat deden. Beide ploegen hadden er zin in. Henk Bakker nam een vrije trap korte hoek waarna Dalen zoals ze al jaren deden voetballend uit de tegenaanval de 0-1 scoorden. Dalen was wat rustiger aan de bal en probeerde in het 4-3-3 met een ruit op het middenveld toe te slaan. De 1-1 viel niet veel later. Jochem Scholten koos de ideale looplijn en werd op maat bediend door Ferdy Poelman. Diezelfde Scholten had een paar minuten de bal van de gehele wedstrijd. Vanaf een meter of dertig zag hij keeper Kevin Bergman iets te ver voor zijn doel staan. Zijn poging lande op buitenkant paal. Toch werd het 2-1. Poelman stond op de juiste plek om de voorbereidende actie met dito voorzet van Mike Duinkerken te verzilveren. De ploeg van trainer Michel Kerkdijk stak aanvallend leuk in elkaar, maar was in de omschakeling kwetsbaar. Zelfs oude rot in het veld voor Dalen, Tijmen Venhorst, kon daar niks aan veranderen. Had hij wel wat aan kunnen doen, maar hij zocht de vrije verdediger Harm Hindriks niet op. Zo kon Robin Maat hem blijven schaduwen en Hindriks vrije man blijven. Iets na 30 minuten viel de 3-1 uit een goede standaardsituatie. Jochem Scholten;s corner op de rand 16 staande Lorenzo Hindriks leverde een voorzet op maat op en werd door Bakker binnen gekopt. Als je aanvallend dan zo aanwezig was en je stond na 30 minuten met 3-1 voor hoe kan het dan zijn dat de ruststand met 3-4 werd bereikt. Onoplettendheid? Ja, want als Reinier de Boer een ingooi mag plegen die door niemand werd ingeschat kan het zo maar zijn dat Nick Schuiling op rand vijfmeter de 3-2 kan scoren. Op zich kon dat, maar in de laatste twee minuten van de eerste helft ging de het van kwaad tot erger. In twee minuten tijd werd de ruststand 3-4 bereikt. Hoe effectief een ploeg kon zijn liet Dalen zien. Rust 3-4.

De tweede helft begon met een 4-tal wissels. Bij WKE gingen Robin Maat en Poelman. Zij werden vervangen door Mohammed Kaddouri en Jan Scholten. Bij Dalen ging de zwakste schakel Koen Althof en kwam Jarno Mulder. Ook Rob Vrielink ging en Dennis Tump kwam. Voetballend maakte het geen kloten uit. Dalen was qua balbezit iets meer en beter aan de bal. Zo kreeg Venhorst een schot mogelijkheid, maar was keeper Wolters attent. Wissels moesten naar mijn bescheiden mening altijd een verbetering geven. Bij WKE deed Kaddouri dat niet en ook bij Dalen was Mulder geen toegevoegde waarde. Nou maakte dat niet veel uit, want ook bij Duinkerken was het beste er af.

Het eerste kwartier wat normaliter voor de ploeg zou moest zijn die achter stond eindigde met de bekende deksel op de neus; 3-5. De Boer strafte de verkeerde aanname van Jozef Brink af. WKE kreeg periodiek de overhand, wat Dalen prima vond. Kansje, mogelijkheid, goal. Lange bal Harm Hindriks, actie Jan Scholten, goal invaller Henk Teuben. Dat speelde zich af in de 69e minuut en buiten de wissels en twee gele kaarten om(eerlijk verdeeld) zaten we opeens in blessuretijd. Daar was nog een kans voor Jasper Mensing, die vrij stond door een blok op Bergman. Corner, meer werd het niet. Zo eindigde deze wedstrijd in 4-5.

Als neutrale toeschouwer die ik ben was het leuk om naar te kijken. Niet allleen qua scoreverloop, maar ook hoe spelers en trainers met de situaties omgingen. Trainer Jouke Jan Meertens begreep niet dat het gewoon 8-2 was geworden. Leek mij ietwat overdreven, want voor beide ploegen gold dat je aanvallend leuk kon spelen, maar dat er verdedigend nog ruimte voor verbetering genoeg was. Het rendement van Dalen lag vanmiddag hoog en hoger dan die van WKE. Daarmee wonnen zij, terecht, de wedstrijd. 

Het komende seizoen zullen de ploegen elkaar competitief niet meer tegenkomen en gaat men gescheiden wegen. Hoe ver men hier van geleerd heeft zal de competitie uitwijzen. Coronaproof of niet.

LATER.

PM
Hoofdredacteur FC12 Media & Entertainment, Amateurvoetbalgroundhopper

Geef een reactie